چکیده
زمینه. اختلال در عملکرد جنسی، از عوارض شایع هایپرگلیسمی در مردان مبتلا به دیابت است. هدف این مطالعه بررسی تأثیر ورزش و مکمل‌گیری اسپیرولینا بر بیان ژن‌های Bax و Bcl-2 و شاخص‌های استرس اکسیداتیو در بافت بیضه و هورمون‌های جنسی سرمی در موش‌های دیابتی می‌باشد.
روش‌کار. سی و پنج سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به 5 گروه تقسیم شدند: 1) گروه کنترل، 2) گروه دیابت (دریافت‌کننده استرپتوزوتوسین با دوز ۵۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم)، 3) گروه دیابتی+ورزش (استرپتوزوتوسین+دویدن روی تردمیل به مدت ۶ هفته)، 4) گروه دیابتی+اسپیرولینا (استرپتوزوتوسین+۵۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم اسپیرولینا در روز)، و 5) گروه دیابتی+ورزش+اسپیرولینا. هورمون‌های سرمی به روش الایزا، شاخص‌های استرس اکسیداتیو در بافت بیضه به روش اسپکتروفتومتری و بیان ژن‌های Bax و Bcl-2 به روش RT-PCR ارزیابی شد.
یافته‌ها. نتایج نشان داد که القای دیابت منجر به کاهش معنادار سطح سرمی هورمون‌های تستوسترون، محرک فولیکول و لوتئینه‌کننده، کاهش معنادار وزن بدن و شاخص بیضه، کاهش شاخص‌های آنتی‌اکسیدانی (SOD،CAT و GPx) و افزایش سطح MDA و بیان Bax شد، در حالی که بیان Bcl-2 کاهش یافت (0/001>P). در مقابل، مداخلات درمانی به‌ویژه روش ترکیبی ورزش+اسپیرولینا، به‌طور معناداری در بهبود اختلالات ناشی از دیابت نسبت به گروه دیابت اثر داشت (0/05≥P). نتیجه‌گیری. ترکیب ورزش و مکمل‌گیری اسپیرولینا با بهبود ترشح هورمون‌های جنسی، کنترل استرس اکسیداتیو و مسیرهای منجر به آپوپتوز در بافت بیضه، می‌تواند در کاهش اختلالات تولید مثلی در نمونه‌های دیابتی مؤثر باشد.
پیامدهای عملی. نتایج این مطالعه از اثر ترکیبی ورزش و اسپیرولینا به‌عنوان یک راهبرد غیردارویی برای کنترل اختلالات تولیدمثلی مرتبط با دیابت حمایت می‌کند. این روش مداخله‌ای می‌تواند از طریق بهبود تعادل هورمونی، کنترل استرس اکسیداتیو و آپوپتوز بافت بیضه، در مدیریت بالینی اختلالات باروری نمونه‌های دیابتی مفید باشد.